Doom: The Dark Ages: idTech 8 grafikleri ve fiziğiyle göz kamaştırıyor 🔥
Doom: The Dark Ages Mayıs ayında piyasaya sürüldü, ancak geçen hafta onu üst düzey bir bilgisayarda birkaç saat oynama şansım oldu. 🔥 Paylaşabileceğim şeyler sınırlı, ancak en son modern Doom bölümü ve idTech 8 temeli şimdiden etkileyici görünüyor 😮. Burada övülecek çok şey var ve ayrıca dikkat çekmeye değer bazı yönler var. 🎮✨
İlk olarak, motor. Machine Games'in Indiana Jones'u, idTech'in modern versiyonlarının ne kadar yetenekli hale geldiğini gösterdi ve The Dark Ages, tamamen farklı bir ortamda da olsa aynı son derece gerçekçi görselleri paylaşıyor. Her şey canlı hissettiriyor, etkileyici miktarda ikincil animasyonla: sallanan ağaçlar ve bayraklar, yağan yağmur ve fırtına bulutları.
Oyunu maksimum ayarlarda veya yaklaşan ışın izleme modunda kontrol etme şansım olmasa da, oyun hem RT yansımaları (Doom Eternal'daki gibi) hem de RTGI (Indiana Jones'daki gibi) dahil olmak üzere standart RT etkinleştirilmiş şekilde çalışıyordu. Bu harika görünüyor, su seviyeleri SSR kullanılarak üst üste bindirilmiş atmosferlerle birlikte RT yansımalarını gösteriyor. Daha doğal ortamlara geçişe rağmen bol miktarda yansıtıcı yüzey var, ancak RTGI'nin parlamasını sağlayan tam olarak bu ton değişimi. Bu, neredeyse tamamen alevler ve güneş gibi doğal kaynaklarla aydınlatılan geniş bir alanda çok daha doğru ve dramatik bir aydınlatma sağlıyor.
Indiana Jones'ta olduğu gibi çok iyi çalışıyor, ancak burada dinamik, fizik odaklı yıkılabilir nesnelere çok daha fazla odaklanılıyor. Yerleşik aydınlatmayı kaldırarak, bu nesneler ortama çok daha doğal bir şekilde karışıyor ve önceki iki oyunda olmayan Crysis tarzı bir yıkıma olanak sağlıyor.
Ahşap yapılar, kendi ağırlıkları altında çökene kadar yıkılabilir ve geride vurarak daha küçük parçalara ayırabileceğiniz kalıntılar bırakabilir 🪵💥. Bu, oyun alanları oturmak Düşmanlarla karşılaştıkça elementlerin değiştiği ve yapıların yıkıldığı çok daha canlı ve aktif bir dünya.
Daha sonraki sahnelerde devasa bir Doom robotu yer alıyor ve bu deneyimi bir üst seviyeye taşıyor. Devasa bir kentsel ortamı parçalayıp yok edebiliyorsunuz – çok havalı! 🤖🔥.
Ayrıca, RT yansımalarını mükemmel şekilde tamamlayan bir su kütlesinde koşarken düzgün geometrik dalgalanmalar gibi daha gerçekçi su efektleri de var. Ayrıca, yüzeyin altında yüzdüğünüzde gerçekten beğendiğim ilginç bir efekt var 😊.
Ayrıca, bir de şu var gibi görünüyor: sanallaştırılmış geometri sistemi Unreal'ın Nanite'ına benzer, ancak bunu henüz doğrulayamıyorum. Kısacası, dünyada dolaşırken sahnenin büyük bölümlerinin görsel karmaşıklık açısından değiştiğini görmeyeceksiniz; daha akıcı değişiklikler, fark edilir bir şekilde ortaya çıkan anlık görüntülerden kaçınıyor. Bununla birlikte, bu özellik çim ve belirli bitki türlerinde işe yaramıyor gibi görünse de, yine de ilginç bir gelişme ve final oyunda daha fazla ayrıntı görmeyi umuyoruz.
Seviye geometrisinin yanı sıra, ekrandaki düşman sayısı da önemli ölçüde arttı; orijinal sprite tabanlı Doom oyunlarından beri görülmemiş seviyelere ulaştı. Örneğin, bir görevin hemen başında, ekranda 30'dan fazla düşman saydım ve savaştıkça daha fazlası belirdi. 😱🔥 Bunu düşünmek inanılmaz. idTech 8 düzinelerce düşmanla başa çıkabilir böylece sanallaştırılmış geometri, tam RT aydınlatma ve sağlam fizik simülasyonu içeren bir dünya sunarken, tüm bunları 60 fps'yi hedefleyerek yapıyor 🎮⚡.
Oyunu konsollarda oynamadım ama id'nin önceki çalışmalarını göz önünde bulundurarak 60 fps'de bunu başaracaklarına dair tüm güvenim var. Önemli olan, The Dark Ages'in son teknolojiyi çok yüksek performansla bir araya getirmesi. Ne kadar yüksek olacağı henüz belli değil ama bu demo gerçek bir şölene hazır olduğumuzu gösteriyor. 👾✨
Teknoloji ve görsellerin ötesinde, oyunun diğer oyunlarla karşılaştırıldığında ne kadar farklı olduğuna dikkat çekmekte fayda var. Felaket (2016) Ve Sonsuz Kıyamet🔥 Bu son oyunda ilerledikçe savaşlar oldukça uzun olabilir, düşmanlar sizi amansızca istila ederken sizi genellikle tek bir alana hapseder, ta ki devam etmenize izin veren belirli bir yıkım seviyesine ulaşana kadar. 💥
Çeşitli güçlendirmelerin bekleme sürelerini takip ederek çok zaman harcıyorsunuz ve bunlardan en iyi şekilde yararlanmanız gerekiyor. sistemi şan ve şöhret öldürür ve testere Sağlığınızı ve cephanenizi maksimumda tutmak için. 🩸🔫 Bu, bu animasyonları tekrar tekrar gördüğünüz ve bu anlarda biraz kontrol kaybettiğiniz anlamına gelir.
Oyunun hareketlerini ve akışını seviyorum, ancak gerçekten göze çarpan bazı tempo sorunları var. ⚡️
İçinde Doom: Karanlık Çağlar, bu tamamen değişti. 🔥 Daha küçük düşmanlar çok daha hızlı yere serilir, bazen sadece bir veya iki atışta, ancak yine de sağlığınızı tüketebilecek gerçek tehditlerdir. ⚔️ Ayrıca, örneğin bir kalabalığa çarparak patlayabilen kalkanla aynı anda birden fazla rakibi alt edebilirsiniz 💥.
The şan ve şöhret öldürür normal düşmanlarda neredeyse ortadan kaybolmuşlardır, benzer istemler ortaya çıkabilir ancak oyunun kontrolünü elinizden almazlar. 🎮 Nadiren bir düşmanın tam deneyimini yaşarsınız şan ve şöhret öldürmekve bu genellikle büyük patronlara mahsus bir tabirdir — o kadar ki bu terimin kullanıldığını bile sanmıyorum. 👹
Ayrıca düşmanlardan cephane kurtarmak için testereyi kullanmanıza gerek yok. ⛽🚫
Bu değişikliklerin sonucunda savaşlar daha akıcı bir şekilde akıyor ⚔️. Farklı düşman tiplerine karşı stratejinizi değiştirmeniz gerekecek 🧟♂️, ancak Doom Eternal'da olduğu gibi kontrolü kaybetmiyorsunuz. Aslında, klasik Doom dövüşünün modern dövüşle bir evliliği gibi hissettiriyor, bu beni gerçekten etkiledi 😲.
Benzer şekilde, bekleme süresinde kullanılabilen yetenekler daha isteğe bağlı hissettiriyor, yine de kullanması eğlenceli 🎮 ve oyun daha serbest formda hissettiriyor. Bir odada sıkışıp kaldığınız anlar daha az 🚪 ve bazı düşmanların yanından koşarak geçebiliyorsunuz 🏃♂️ – ancak sizi takip edebilirler veya bir dahaki sefere belirli bir alana girdiğinizde sizi rahatsız etmek için etrafta dolaşabilirler. Gerçekten geri dönmeyen bir şey, burada en aza indirilen hava hareketleri ve platform oluşturmadır 🚫.
Kalkan mekaniği de oldukça ilgi çekici. Düşmanlara vurabilir, savaşta veya bulmacaları çözmek için kalkanınızı fırlatabilirsiniz ve ayrıca zorunlu hissettirmeyen ancak kullanması eğlenceli bir blok ve savuşturma sistemi de var. Bazı kısımlar bana Returnal'ı hatırlatıyor, düşmanlar geri döndürebileceğiniz parçacıklar atıyor ancak bu komut dosyası animasyonu değil ve kontrolü elinizde tutuyorsunuz.
Seçenekler menüsü de inanılmaz, oynanışı tam istediğiniz gibi ayarlamanıza olanak tanıyan ayarlar var. Oyun hızı, düşman saldırganlığı, parçacık hızı ve daha fazlası gibi şeyleri değiştirebilirsiniz. Demonun çoğunu 0 hızda oynadım ve çok eğlenceliydi 😄.
Oyun ayrıca seviyeden seviyeye oldukça değişiyor. 🎮 Yakalayamadığım açılış aşaması, bir döngüye sahipti klasik Doom oyunu – yeni alanların kilidini açmak için anahtar kartları bulmakla ilgili – ve hala iyi çalışıyor. 🔑 Ayrıca şehir binalarını parçaladığınız ve dev iblislerle savaştığınız mech'lerin olduğu seviyeler de var 🏙️ 😈 Oyunda ne sıklıkla görüneceklerini bilmiyorum ama dizilerden oldukça keyif aldım. 🚀
Ayrıca, 3D uzayda özgürce uçabileceğiniz, düşmanlara kilitlenip onları yok edebileceğiniz veya bir süre yürüyerek savaşmak için iniş yapabileceğiniz ejderha görevleri 🐉 de var. Bana Halo veya Titanfall 2'deki araç görevlerini hatırlattı. 🚁
Ayrıca büyük bir açık harita da var. 🌍 Pazarlama materyallerinde kasıtlı olarak "açık dünya" yazmıyor ve bu mantıklı görünüyor; hedefler, ek karşılaşmalar, koleksiyon öğeleri ve daha büyük bir seviye 📦 hatta yeni silahlar bile Oyuncunun bulması için alana dağılmış. 🔫
Oyunun nasıl ilerleyeceği konusunda hala çok fazla sorum var. Burada hikayeye daha fazla odaklanılmış gibi görünüyor, oynadığım görevlerin başında ve sonunda ara sahneler var. Bu, hayal gücünün sınırlarını zorlayacak şekilde The Last of Us değil ve her şey aksiyon odaklı, ancak oynadığım şey çok umut verici.
Oyunu oynarken bazı unsurlar hakkında ufak tefek eleştirilerim var. Örneğin, kalkan mekaniğine odaklanıldığı için, klasik Doom stiline odaklanan silahAyrıca, benim tercih ettiğim gibi gerçek bir odaklanma yok. Müzikler de Doom ve Doom Eternal kadar yoğun değil; her bir parça oldukça iyi ve oynarken pek bir etki yaratmıyor gibi görünüyor.
Bir diğer küçük şikayet ise güçlendirme renklerinin yoğunluğu, ki bunların oyun oynanışı açısından kolayca bulunması gerektiği aşikar, ancak çevreyle daha iyi uyum sağlaması için isteğe bağlı olarak düşürülebilir. Sağlığınız belirli bir seviyenin altına düştüğünde tüm ekranın kırmızı kalması da can sıkıcı. Neyse ki, HUD'da hoş bir dokunuş var: düşük kare animasyonuyla birlikte orijinal Doom Guy'ın bir tür simülasyonu.
Son olarak, bu garip bir şikayet, ancak oyun PC'de o kadar hızlı yükleniyor ki yükleme ekranları biraz gereksiz görünüyor - hatta Doom'dan (2016) bile daha hızlı, ki bu çılgınca. Bu yüzden yükleme ekranlarını tamamen devre dışı bırakma ve siyaha dönme seçeneği olması, bir veya iki saniye sonra bir tuşa basmayı gerektirmek yerine mantıklı olabilir.
Sonuç olarak, Doom: Karanlık Çağlar Saga için önemli bir evrimi temsil ediyor ⚔️, motorun gücünü birleştiriyor idTech 8 Grafiklerde 🎮, fizikte ve oynanışta önemli iyileştirmelerle. Muhteşem ışın izlemeli aydınlatması 🌟, dinamik ortam yıkımı 🏰 ve akıcı dövüşü, klasik ve moderni dengeleyen ferahlatıcı bir görsel ve taktiksel deneyim sunar.
Hala cilalanması gereken birkaç ayrıntı olsa da 🛠️ ve bazı tasarım kararları herkesin zevkine uygun olmasa da, oyun serinin son sürümleri arasında en dikkat çekici olma potansiyeline sahip 🚀. Mayıs ayında resmi olarak piyasaya sürüldüğünde bu karanlık bölümün nasıl ortaya çıkacağını görmek şüphesiz heyecan verici olacak 📅.
